หว่างคิ้ว
จาก ตำรานรลักษณ์ศาสตร์ (พระมหามณเฑียร)
๏ถ้าผู้ใดหว่างคิ้วกว้าง หน้าผากกว้างและสูงสองข้างสูงและคิ้วยาวและแก้มทั้งสองเสมอ จมูกมิได้หัก จมูกโตตรงขึ้นเสมอ หน้าผากผู้นั้นจะได้เป็นใหญ่กว่าคนทั้งหลาย๛
๏ถ้าผู้ใดหว่างคิ้วต่ำ หน้าผากแหลม คิ้วทั้งสองชิดกันและคิ้วสั้น ผู้นั้นจะมีสิ่งใดก็คงย่อมเกิดอันตรายต่างๆมิรู้วาย๛
๏ถ้าผู้ใดคิ้วกว้าง ดวงหน้าผึ่งผาย ผู้มีอำนาจมาก กล่าวถ้อยคำมีผู้เชื่อฟัง จะได้เป็นอธิบดีผู้ใหญ่ฯ๛
๏ถ้าผู้ใดเป็นแสกเส้นเท่าเข็ม ขึ้นแต่หว่างคิ้วถึงหน้าผม ดังสับฟาก ผู้นั้นมักต้องราชทัณฑ์อาญาเป็นทุกข์มิรู้วายฯ๛
๏ถ้าผู้ใดหน้าผากสี่เหลี่ยม หว่างคิ้วมีสัณฐานกลมและเต็มมิได้บกพร่อง ผู้นั้นจะได้เป็นเสนาบดีแต่หนุ่มฯ๛
๏ถ้าผู้ใดหว่างคิ้วเป็นแสกเป็นบาดแผลเป็นปานเป็นไฝ มิได้ตรงแสกหน้า ผู้นั้นทรัพย์สมบัติรั่ว มีเมียมักจาก อยู่ด้วยกันมิตลอดเผ่าฯ๛