คอ
จาก ตำรานรลักษณ์ศาสตร์ (พระมหามณเฑียร)
๏อำ ภาษาไทยว่า คอ เหมือนชื่อเรือนอันทรงไว้ซึ่งเครื่องแห่งเรือน คือศีรษะนั้น๛
๏ถ้าตัวอ้วนพีมากมีเนื้อบริบูรณ์ ลำคอสั้นจึงดีฯ๛
๏ถ้าตัวผอม ลำตัวยาวจึงดีฯ๛
๏ถ้าคอไม่สมตัว จะเข็ญใจ มิฉะนั้นอายุสั้นมิดีฯ๛
๏ถ้าคอโตหนัก และคอยาวดังคอท่าน และคอสั้นคอเล็ก ไม่สมตัวมิดีฯ๛
๏ถ้าคอสั้นเป็นเหลี่ยม ผู้นั้นจะมีทรัพย์อายุยืนฯ๛
๏ถ้าคอเล็กและยาวหนัก ผู้นั้นจะเข็ญใจหนักฯ๛
๏ถ้าคอแข็ง จะเหลียวซ้ายและขวามิได้ ผู้นั้นอายุนั้นพลันตายฯ๛
๏ถ้าคอมีหนวดปิดคอ ผู้นั้นจะตายมิดีฯ๛
๏ถ้าคอริมท้ายผมตกเป็นบั้ง มีเนื้อมาก จะมีทรัพย์อายุยืนฯ๛
๏ถ้าคอไม่ตรง ผู้นั้นจะเข็ญใจฯ๛
๏ถ้ามีแต้มดำ แต้มขาวเป็นกระ ผู้นั้นใจตรง จะมีทรัพย์ฯ๛
๏ถ้าคอเหมือนคองู ผู้นั้นใจร้ายฯ๛
๏ถ้าคองามประกอบด้วยดวงหน้างาม ผู้นั้นจะได้เป็นขุนนางมีสมบัติมากฯ๛
๏ถ้าคอเล็กหนังคอบาง จะกลืนสิ่งใดก็เห็นเข้าไป ผู้นั้นจะเข็ญใจ จะขอทานกินกลางตลาดมิดีฯ๛