คิ้ว

๏สิทธิการิยะ = คิ้ว โบราณาจารย์ท่านกล่าวอ้างว่า เปรียบเสมือนหลักธงชัยในการเข้าสังคม๛

๏ผู้ใดคิ้วยาว–สูง นับขนคิ้วได้ หว่างคิ้วกว้าง ผู้นั้นมีสติปัญญาเฉลียวฉลาด แต่ไร้ทรัพย์๛

๏ผู้ใดคิ้วสั้นตรงไปไม่โค้งคร่อมตา ผู้นั้นมีหัวโกง มักมีศัตรูปองร้ายมาก มักเป็นอันธพาล ชอบหากินทางทุจริต๛

๏ผู้ใดคิ้วยาวกว่าตา ผู้นั้นมักมีโภคสมบัติมาก เกิดยากจนก็จะได้เป็นขุนนาง๛

๏ผู้ใดมีคิ้วสั้นไม่คร่อมตา ผู้นั้นมักเข็ญใจอาภัพอับโชควาสนา๛

๏ผู้ใดขนคิ้วต่ำดำ ผู้นั้นใจซื่อตรง แต่มักโง่เขลา มักถูกหลอกลวง หัวคิดไม่ทันคน๛

๏ผู้ใดหัวคิ้วต่อกันทั้งสองข้าง ผู้นั้นอาภัพญาติพี่น้อง๛

๏ผู้ใดขนคิ้วย้อนปลายมาทางหัวคิ้ว ผู้นั้นมักใจชั่ว ไม่รู้จักบุญคุณผู้มีคุณ มักปองร้ายผู้อื่น๛

๏ผู้ใดคิ้วสูงจรดขอบชายผมหน้าผาก ผู้นั้นมีสติปัญญาปานกลาง ชอบทำอะไรเอาใจตัวเอง การตัดสินใจมักผิดพลาดเสมอ หัวดื้อ มักเอาความคิดเห็นของตนเป็นใหญ่๛

๏ผู้ใดกระดูกคิ้วโปนเป็นโหนก ตาลึก ผู้นั้นมักใจคอดุร้าย อาภัพสมบัติ ไร้ญาติขาดมิตร เห็นแก่ตัว๛

๏ผู้ใดหัวคิ้วเสมอกัน ท่านว่า อาภัพแม่ ถ้าขนคิ้วเล็กยาว ท่านว่ามีญาติพี่น้องน้อย มักอาภัพในการทำมาหาเลี้ยงชีพ๛

๏ผู้ใดคิ้วสั้น ไม่ปิดตา มักไร้ญาติขาดมิตร ผู้นั้นหาที่พึ่งอาศัย ผู้อุปถัมภ์ค้ำชูลำบาก๛

๏ผู้ใดมีปลายคิ้วจรดขมับ ผู้นั้นมักชอบอาสาเจ้านาย ทำการงานไม่เห็นแก่เหน็ดแก่เหนื่อย ว่าถึงทรัพย์สมบัติพัสถาน ท่านว่ามีพอประมาณแต่มีชื่อเสียง มีคนนับหน้าถือตาในวงสังคมทั่วไป๛

๏ผู้ใดมีขนคิ้วดกดำ ผมบาง ล้านเถิก ผู้นั้นเป็นมีสติปัญญาดี มีความคิดความสามารถ แต่อาภัพคู่ครอง๛

๏ผู้ใดขนคิ้วดกดำ ผมดก ผู้นั้นมีความทุกข์ใจมากกว่ามีบุญหรือสุขกาย แต่ทุกข์ใจมาก๛

๏ผู้ใดคิ้วสูงกว่าหู ผู้นั้นเป็นคนใจบุญ มีอำนาจวาสนา จะได้เป็นใหญ่กว่าคนทั้งปวง แต่บั้นปลายชีวิตจะไร้ที่อยู่ บริวารไม่ดี ถ้าคิ้วต่ำกว่าตา ผู้นั้นอาภัพปัญญา จะยากจนเข็ญใจ๛