คอ

๏สิทธิการิยะ = คอ เกจิอาจารย์ท่านแถลงไข้ไว้ว่า เปรียบเสมือนเสาเรือนอันทรงไว้ซึ่งตัวเรือน (ศีรษะ) เป็นแหล่งเชิดชูบุคลิกลักษณะเป็นพิเศษ๛

๏ผู้ใดอ้วนท้วนมาก แต่คอสั้น ผู้นั้นมักมีโรคภายในมิสู้ดีเลย๛

๏ผู้ใดอ้วนพองาม คอตรงระหงไม่เอนเอียง ผู้นั้นเป็นคนมีเสน่ห์ มักเป็นคนยิ้มง่ายตาเจ้าชู้ มักเป็นคนได้รับเกียรติ ชื่อเสียงในวงสังคมแล๛

๏ผู้ใดอ้วนและคอยาว หรือผู้ใดผอม แต่คอสั้น ผู้นั้นเป็นคนอาภัพ มีปมด้อยมักเหนียมอาย เข้าสังคมหมดเสน่ห์ มักเข็ญใจ และอายุสั้นแล๛

๏ผู้ใดคอตก คอยาวดั่งคอเปิดคอห่าน หรือคอสั้นเล็ก ไม่ดี มักยากจนเข็ญใจ หาที่พึ่งแก่ตัวเองยากนัก๛

๏ผู้ใดคอสั้น หรือคอยาว แข็ง หันเหลียวซ้ายขวาไม่คล่องว่องไว ผู้นั้นเป็นคนมีสมองสติปัญญาทราม มักมีอายุสั้น๛

๏ผู้ใดคอสั้นเป็นสี่เหลี่ยมตั้งตรง ผู้นั้นเป็นคนมีวาสนา มีทรัพย์มาก๛

๏ผู้ใดหลังคอแบนเบื้องหน้ามีลูกกระเดือกโปนมัก เป็นนักพูด นักปาฐกถาดีนักแล๛

๏ผู้ใดคอเบื้องหลังมีชายผมจรดไหล่ ผู้นั้นเป็นคนอาภัพ มิดีเลย๛

๏ผู้ใดคอเบื้องหลังเป็นพับ มีเนื้อมาก ผู้นั้นมีทรัพย์ อายุยืนดีแล๛

๏ผู้ใดคอไม่ตั้งตรง มีปานดำเบื้องหลัง หรือตกกระขาว ผู้นั้นใจไม่ซื่อตรง ชอบทำอะไรเอาแต่ตัวเอง มีมานะทิฏฐิ ไม่ดี๛

๏ผู้ใดคอระหง ตั้งตรงไม่เอนเอียง ผู้นั้นใจคอซื่อตรง มีศีลธรรม มักมีทรัพย์บริวารมาก๛

๏ผู้ใดคอเหมือนงู ผู้นั้นใจดุร้าย พูดอย่างทำอย่างไม่น่าคบ๛

๏ผู้ใดคองาม ใบหน้างาม ผู้นั้นมักเป็นขุนนาง มีสมบัติมาก๛

๏ผู้ใดคอเอียงซ้ายหรือขวา ตาขาว ผู้นั้นเป็นคนเข็ญใจมักเป็นขอทานแล๛

๏ผู้ใดคอสั้นติดไหล่ หรือคอยาวเกือบคืบ เวลาเดินศีรษะเอียงไปมา ผู้นั้นเป็นคนเจ้าปัญญา หัวริเริ่มดี แต่อาภัพสมบัติบริวารแล๛